Blogovision #19

by babedoc

Calexico – Algiers

Calexico_AlgiersCover_1

O Joey Burns θα μπορούσε να είναι ο ταμίας που σου κάνει ενημέρωση βιβλιαρίου στην άλφα μπάνκ του Τουσον. Δυστυχώς για το αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα και ευτυχώς για τα αυτιά μας, αυτό το clean αμερικανάκι αντί να μετράει χαρτονομίσματα, από το 96 και μετά παντρεύει κιθάρες με τρομπέτες, σε μια πιο ευρωπαϊκή βερσιόν της indie rock.

Αν κρίνω από την απήχηση των καινούριων τραγουδιών στην χθεσινή συναυλία, ο δίσκος δεν πολυάρεσε ούτε καν σε όσους έδωσαν 25 ευρώ για να τους ακούσουν live.  Δεν είναι παράξενο. Στο νέο cd τα πνευστά τους έχουν πάει στην άκρη, είναι γεμάτο κιθάρες και την φωνή του Burns και αυτά τα δύο ποτέ δεν μας συγκίνησαν ιδιαίτερα. Τα πνευστά τους αγαπήσαμε και τις λατινοφερμένες μελωδίες τους.

Στο Algiers λοιπόν αφήνουν τις τρομπέτες  και δίνουν ένταση στις κιθάρες και το τσέλο τους. Απομακρύνονται από τα γούστα μας, δεν αγγίζουν το κατάλοιπο που υπάρχει στο γονιδίωμά μας από τα χάλκινα και κλείνονται σε αμερικάνικους ήχους. Ακόμα και έτσι, μου άρεσε ο διαφορετικός τους τρόπος να σου πουν το ίδιο όμορφες ιστορίες.

Previously

20. Frankie Rose – Interstellar

Advertisements